Odznakę Honorową za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego dla wójta gminy Wierzbinek Pawła Szczepankiewicza przyznał Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji. W związku z tym Konińska Gazeta Internetowa zwróciła się do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z pytaniami w tej sprawie. MSWiA poinformowało, że decyzję o nadaniu odznaki Ministerstwo wydało na wniosek podmiotu uprawnionego – Stowarzyszenia Gmin i Powiatów Wielkopolski. ,,Zgodnie z przepisami, w przypadku odznak honorowych na wnioskodawcy nie ciąży obowiązek przedstawienia informacji o karalności osoby, której dotyczy wniosek – w przeciwieństwie do orderów i odznaczeń, gdzie obowiązek ten wynika z § 3 ust. 2 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania w sprawach o nadanie orderów i odznaczeń oraz wzorów odpowiednich dokumentów”.

Jednocześnie Ministerstwo zaznaczyło: ,,Ten przypadek pokazał niedoskonałości procedur weryfikacyjnych. Sytuacja ta pokazuje, że obecne mechanizmy nie eliminują w pełni przypadków budzących wątpliwości. Konieczne jest więc uszczelnienie zasad, tak aby przyznawanie odznaczeń nie rodziło żadnych zastrzeżeń co do zasług osób wyróżnianych. Obecnie MSWiA analizuje wewnętrzne procedury i możliwości zmian w tym zakresie”.

O warunkowym umorzeniu postępowania karnego mówi się, że to ,,stwierdzenie winy, ale bez kary”. Przy czym przy stwierdzeniu winy okoliczności sprawy nie mogą budzić wątpliwości. Jakie to były okoliczności? Nieustalona liczba bezdomnych psów, jednakże nie mniej 16 różnych ras, które powinny być otoczone odpowiednią opieką ze strony samorządu terytorialnego Gminy Wierzbinek, przez kilka lat była utrzymywana w stanie rażącego zaniedbania i niechlujstwa, bez odpowiedniego pokarmu zapewniającego minimalne potrzeby właściwe dla utrzymywanego gatunku zwierząt i stałego dostępu do wody, bez stałej opieki weterynaryjnej, regularnego wykonywania szczepień ochronnych i niezbędnych zabiegów zootechnicznych, w tym higienicznych, co powodowało ich ból i cierpienie.

Gdy wybuchł skandal związany ze znęcaniem się nad zwierzętami w gminie Wierzbinek, wójt Paweł Szczepankiewicz stwierdził publicznie, że bezdomnym psom znajdującym się pod instytucjonalną opieką gminy ,,zapewniono warunki typowe dla środowiska wiejskiego”. Autorowi tych słów Polska pomyliła się się być może z Koreą Północną. Bo jak inaczej odczytywać takie stwierdzenia: ,,wychudzenie psów odbiegało od normy” czy ,,słoma w śladowych ilościach znajdowała się w budach”.

Okres warunkowego umorzenia postępowania karnego to okres próby i swoistej resocjalizacji społecznej. W przypadku wójta gminy Wierzbinek okres ten okazuje się czasem społecznej nobilitacji. Samorządowcy z powiatu konińskiego dalej chcą, aby reprezentowała ich czarna owca pod względem prawnokarnym, z aktualnym wpisem w Krajowym Rejestrze Karnym. 2 marca 2026 roku Paweł Szczepankiewicz został członkiem Rady Samorządu Terytorialnego przy Prezydencie RP. Być może prezydent Karol Nawrocki uznał, że warto korzystać z porad wójta, który wie sporo na temat patologii w samorządzie terytorialnym, i to z pierwszej ręki. Z kolei 27 maja 2026 roku Paweł Szczepankiewcz odebrał Odznakę Honorową za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego, przyznawaną przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. I jakoś nie przeszkodziło w tym działanie na szkodę interesu publicznego.

Pytania w sprawie przyznania Odznaki Honorowej za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego Pawłowi Szczepankiewiczowi skierowaliśmy do Wielkopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w Poznaniu. Dyrektor Gabinetu Wojewody Piotr Pałczyński odpowiedział, że z wnioskiem o przyznanie Odznaki Honorowej Za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego dla wójta gminy Wierzbinek Pawła Szczepankiewicza zwróciło się Stowarzyszenie Gmin i Powiatów Wielkopolski. Wojewoda Wielkopolski nie przygotowywał uzasadnienia złożonego wniosku. Nie pośredniczył też w złożeniu wspomnianego wniosku i tym samym nie uczestniczył w weryfikacji dokumentu pod względami formalnym i merytorycznym. Wojewoda Wielkopolski nie posiadał wiedzy o wyroku karnym ciążącym na wójcie gminy Wierzbinek, a tym samym nie informował Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji o takim wyroku. Dyrektor Gabinetu Wojewody Piotr Pałczyński napisał: ,,Wojewoda Wielkopolski występuje z wnioskami o nadanie odznak honorowych wyłącznie dla osób zasłużonych”.

Pytania dotyczące opisywanej sprawy Konińska Gazeta Internetowa skierowała także do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. Odpowiedź zostanie opublikowana w KGI.

Zbigniew Nabzdyk

W grafice wykorzystano wzór Odznaki Honorowej za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego z Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 czerwca 2015 roku w sprawie ustanowienia Odznaki Honorowej za Zasługi dla Samorządu Terytorialnego, ustalenia jej wzoru, zasad i trybu nadawania oraz noszenia oraz zdjęcia z zasobów KGI i serwisu Pixabay.

Danuta Chlebowska urodziła się 20 czerwca 1926 roku w Przyjmie (córka Piotra i Antoniny), gdzie mieszka do dziś. W czasie II wojny światowej, w październiku 1940 roku, wraz z rodzicami i siostrami Heleną i Jadwigą została wysiedlona do Generalnej Guberni w okolice Chełma. Liceum Ogólnokształcące ukończyła w Kutnie. 1 września 1949 roku rozpoczęła pracę jako nauczycielka w Szkole Podstawowej w Radolinie. W latach 1950 – 1960 uczyła w Szkole Podstawowej w Kawnicach. W tym czasie ukończyła Studium Nauczycielskie w Koninie – Morzysławiu.

W latach 1960 – 1981 roku uczyła w Szkole Podstawowej w Przyjmie. Była nauczycielką matematyki, ale uczyła jeszcze takich przedmiotów, jak: geografia, przyroda, prace ręczne, wychowanie fizyczne. W czasie budowy nowego budynku Szkoły Podstawowej w Przyjmie w latach 1967 – 1968 była kierownikiem tej szkoły. Wychowała wielu laureatów olimpiad matematycznych różnych szczebli. Od 1 września 1981 roku przeszła na emeryturę.

Jubilatka pomimo sędziwego wieku cieszy się zdrowiem i pogodą ducha. Otoczona jest wspaniałą opieką najbliższej rodziny.

(źródło: Gminny Ośrodek Kultury w Wierzbinku)

Art.231 par. 1 kodeksu karnego mówi: ,,Funkcjonariusz publiczny, który, przekraczając swoje uprawnienia lub nie dopełniając obowiązków, działa na szkodę interesu publicznego lub prywatnego, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3”. A art. 35 ust. 1 i 1a Ustawy o ochronie zwierząt: ,,1. Kto zabija, uśmierca zwierzę albo dokonuje uboju zwierzęcia z naruszeniem przepisów art. 6 ust. 1, art. 33 lub art. 34 ust. 1–4 podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. 1a. Tej samej karze podlega ten, kto znęca się nad zwierzęciem”.

Paweł Szczepankiewicz był oskarżony o to, że w okresie od 2019 roku do 29 grudnia 2021 roku w Wierzbinku i miejscowości Zielonka w gminie Wierzbinek działał na szkodę interesu publicznego, bowiem jako funkcjonariusz publiczny i organ wykonawczy gminy – wójt gminy Wierzbinek – nie dopełnił swoich obowiązków w zakresie Gminnego programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności (…) przez co dopuścił do znęcania się nad psami przetrzymywanymi na terenie Punktu Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych w miejscowości Zielonka prowadzonego i nadzorowanego przez Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. w Wierzbinku. Nieustalona liczba psów, jednakże nie mniej 16 różnych ras, była utrzymywana ,,w niewłaściwych warunkach bytowania, w szczególności poprzez niewłaściwy stan kojców i brak ochrony przed niekorzystnie oddziaływującymi warunkami atmosferycznymi zagrażającymi ich życiu i zdrowiu, a także w stanie rażącego zaniedbania i niechlujstwa, bez odpowiedniego pokarmu zapewniającego minimalne potrzeby właściwe dla utrzymywanego gatunku zwierząt i stałego dostępu do wody, bez stałej opieki weterynaryjnej, regularnego wykonywania szczepień ochronnych i niezbędnych zabiegów zootechnicznych, w tym higienicznych, co powodowało ból i cierpienie przetrzymywanych na terenie PSZOK w Zielonce psów”.

Skandal związany ze znęcaniem się nad zwierzętami był najgłośniejszym medialnym wydarzeniem w historii odrodzonego samorządu terytorialnego gminy Wierzbinek. Uderzyło to negatywnie w obraz lokalnej wspólnoty. Nawet Serwis Samorządowy Polskiej Agencji Prasowej informował, że wójt Wierzbinka został oskarżony o znęcanie się nad zwierzątami.

Krajowy Rejestr Karny to zbiór danych o osobach, które popełniły czyny przestępcze. Po pierwsze o osobach, które zostały skazane prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe. W tej grupie nie ma urzędujących wójtów, bowiem w takiej sytuacji nie ma się prawa startu w wyborach samorządowych. A jeżeli wyrok uprawomomocnił się w trakcie kadencji, traci się stanowisko. Drugą grupą osób są dane o osobach, wobec których prawomocnie warunkowo umorzono postępowanie karne. I tu mogą być osoby pełniące funkcję wójta. Ale są to oczywiście wyjątkowe przypadki. ,,Uzależniając losy sprawcy od okresu próby, ustawodawca opierając się na ustaleniu winy, reaguje na sprawcę w sposób dolegliwy, pogłębiając indywidualizację odpowiedzialności karnej. Odstępuje zatem od wymierzenia kary, odnotowując tę okoliczność w Krajowym Rejestrze Karnym” (za: Aneta Turkowiak-Woźna – ,,Orzeczenie w przedmiocie warunkowego umorzenia postępowania karnego względem gromadzenia danych w Krajowym Rejestrze Karnym”).

Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne wobec sprawców przestępstw zagrożonych karą nie wyższą niż do 5 lat pozbawienia wolności. Przy tym okoliczności popełnienia przestępstw nie mogą budzić wątpliwości.
W monografii ,,Warunkowe umorzenie postępowania karnego” wydanej przez Instytut Wymiaru Sprawiedliwości (autorzy: dr Michał Jankowski, Stanisław Momot, dr Andrzej Ważny) czytamy, że warunkowe umorzenie postępowania zawiera rozstrzygnięcie o winie sprawcy. ,,Musi być ona stwierdzona, i to bez żadnych wątpliwości, aby warunkowe umorzenie było możliwe”.
Jak wskazał Sąd Najwyższy, ,,Warunkowe umorzenie postępowania jest immanentnie związane ze stwierdzeniem winy. Jest bowiem oczywistym, że dokonanie oceny czy wina jest znaczna, czy też nie jest znaczna, wymaga pierwotnego uznania, że sprawca czynu zabronionego w ogóle ponosi winę”. Z kolei Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku stwierdził, że wyrok warunkowo umarzający postępowanie, pomimo że nie jest wyrokiem skazującym, to jednakże jest wyrokiem rozstrzygającym kwestię odpowiedzialności karnej sprawcy.

Adwokat dr Piotr Sobański w artykule ,,Warunkowe umorzenie postępowania karnego jako środek resocjalizacji sprawcy przestępstwa w orzecznictwie Sądu Najwyższego” pisze: ,,Warunkowe umorzenie postępowania powinno służyć jako środek resocjalizacji sprawcy przestępstwa, który ma wyeliminować krótkoterminowe kary pozbawienia wolności oraz kary nie związane z pozbawieniem wolności”; ,,W trakcie okresu próby sprawdzana jest trafność prognozy kryminologicznej, stanowiącej jedną z przesłanek uprzedniego zastosowania warunkowego umorzenia postępowania”; ,,Efektywność warunkowego umorzenia zależy od pomyślnego zakończenia okresu próby, braku powrotu do przestępstwa, utrwalenia właściwej postawy społecznej sprawcy oraz przestrzegania porządku prawnego”.

Ugruntowane orzecznictwo sądowe wskazuje, że o osobie z prawomocnym warunkowym umorzeniem postępowania karnego nie sposób mówić jako o osobie o nieskazitelnym charakterze czy nieposzlakowanej lub nienagannej opinii. A to blokuje dostęp do wielu zawodów czy działalności gospodarczych. Dotyczy to na przykład zawodów prawniczych, służb mundurowych czy administracji publicznej. Warunkowe umorzenie postępowania karnego może być przesłanką do zwolnienia z pracy. W jednej z takich spraw, dotyczącej urzędnika samorządowego, Sąd w Warszawie przypomniał, że niezbędną przesłanką wydania wyroku warunkowo umarzającego postępowanie karne pozostaje niewątpliwe stwierdzenie winy oraz faktu popełnienia przestępstwa. A w służbie cywilnej – i odpowiednio wśród pracowników samorządowych – obowiązuje podwyższone kryterium oceny pracownika, w tym przez pryzmat ,,nieposzlakowania” opinii.
Z takim wyrokiem na karku Paweł Szczepankiewicz miałby marne szanse, aby zostać na przykład kwalifikowanym pracownikiem ochrony fizycznej. Wymagana jest tu bowiem nienaganna opinia. A jak wskazał w ubiegłym roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, przesłanka nienagannej opinii jest odrębna od przesłanki niekaralności. ,,Warunkowe umorzenie postępowania karnego niewątpliwie świadczy o nie spełnieniu przesłanki ,,nienagannej opinii”.
Trudno też sobie wyobrazić, aby osoba odpowiedzialna za przemoc wobec zwierząt, i to przez tak długi czas, miała zawodowy kontakt z dziećmi czy młodzieżą.
Ta lista ograniczeń jest znacznie dłuższa.

W przypadku Pawła Szczepankiewicza rzecz dotyczy nie tylko kwestii prawnokarnych. Gdy wybuchła afera dotycząca znęcania się nad zwierzętami w gminie Wierzbinek, wydał on oświadczenie, w którym stwierdził: ,,Warunki, w jakich żyły bezdomne psy, nie były fatalne ani złe”. Z kolei dla internetowego wydania ,,Głosu Wielkopolskiego” powiedział: ,,Zostałem pomówiony. Nie skrzywdziłem żadnego zwierzęcia”. A o warunkach, w jakich żyły bezdomne psy znajdujące się pod instytucjonalną opieką gminy Wierzbinek stwierdził ,,Może nie były to warunki o wysokim standardzie, ale zapewniliśmy warunki typowe dla środowiska wiejskiego”.
W tych materiałach nie ma cienia skruchy, społecznego wstydu, nie ma śladu refleksji, czy choćby wątpliwości, że być może jednak bezdomne zwierzęta w gminie Wierzbinek doznawały bólu. A przecież nie brakowało – i nie brakuje nadal – zdjęć obrazujących owe warunki. Przy tym niektóre redakcje ostrzegały, że są to zdjęcia drastyczne.

Zdanie Pawła Szczepankiewicza ,,Może nie były to warunki o wysokim standardzie, ale zapewniliśmy warunki typowe dla środowiska wiejskiego” jest obraźliwe dla mieszkańców wsi. I kompromituje wójta gminy Wierzbinek, która jest przecież gminą wiejską. Stosunek do zwierząt nie zależy bowiem od miejsca zamieszkania, ale od tego, jakim jest się człowiekiem.
Zdanie to warto zderzyć z innym zdaniem, dotyczącym warunków, jakie zapewniono władzy lokalnej w gminie Wierzbinek. Internetowe wydanie dziennika ,,Superexpress” tekst o oddaniu do użytku Urzędu Gminy w Wierzbinku zatytułowało: ,,Wójt Paweł Szczepankiewicz wybudował Biały Dom. – Mówcie mi Obama”. Czytamy w nim: ,,Za wygląd urzędu biorę na siebie całą odpowiedzialność, bo to ja jestem autorem koncepcji – mówi wójt i zachwala kolumny na zewnątrz i marmury w środku”.

Po prawomocnym wyroku umarzającym postępowanie karne Paweł Szczepankiewicz nie zrezygnował ze społecznych funkcji, przynajmniej do czasu, aż zostanie wykreślony z Krajowego Rejestru Karnego. Nadal jest przewodniczącym Konwentu Wójtów i Burmistrzów Gmin Aglomeracji Konińskiej. I wiceprezesem Zarządu Stowarzyszenia Aglomeracja Konińska. Samorządowcy z Konińskiego pozostali bierni w tej skandalicznej sprawie. Jakby nie przeszkadzało im to, że reprezentuje ich czarna owca pod względem prawnokarnym, z aktualnym wpisem w Krajowym Rejestrze Karnym, która działała na szkodę interesu publicznego.

Na dodatek Paweł Szczepankiewicz został w marcu 2026 roku powołany do Rady Samorządu Terytorialnego przy Prezydencie RP. Konińska Gazeta Internetowa skierowała do Kancelarii Prezydenta RP kilka pytań w tej sprawie. Oto treść otrzymanej odpowiedzi:
,,Uprzejmie informujemy, że Rada Samorządu Terytorialnego przy Prezydencie Rzeczypospolitej Polskiej jest gremium konsultacyjno-doradczym, a powoływanie jej członków ma charakter uznaniowy.
Nie funkcjonuje formalna procedura wyłaniania kandydatów do składu Rady ani obowiązek przedstawiania dokumentów z Krajowego Rejestru Karnego przez osoby powoływane do jej składu. W związku z tym Kancelaria Prezydenta RP nie występowała o informacje z Krajowego Rejestru Karnego dotyczące członków Rady.
Powołanie w skład Rady nie wymaga formalnej rekomendacji innych podmiotów.
Ponadto informujemy, że Kancelaria Prezydenta RP nie prowadziła korespondencji z Urzędem Gminy Wierzbinek w celu pozyskania informacji na temat działalności wójta tej gminy w związku z jego powołaniem do Rady”.

Tym samym nie udało się dowiedzieć, co doprowadziło do tego, że skompromitowany wójt z terenu powiatu konińskiego zdobył uznanie u Prezydenta RP. I czyje nieformalne rekomendacje – skoro formalne nie były wymagane – o tym zadecydowały.

Zbigniew Nabzdyk

W części graficznej wykorzystano zdjęcie z zasobów KGI, zdjęcie z serwisu Pixabay oraz wycinki zrzutów ekranu ze stron: se.pl i aglomeracjakoninska.org

Takie same, niskie ceny skupu owoców, np. wiśni i porzeczek, w całej okolicy; do dalszych miejsc, gdzie ceny są wyższe, nie opłacało się wozić owoców – tak wyglądała sytuacja rolników w powiecie konińskim i okolicach. Przyczyną była zmowa cenowa właścicieli skupów owoców w tym rejonie: Fructis z Wierzbia (gmina Sompolno), Damex z Nowej Wsi (gmina Sompolno), Silver-Trans z Sompolna, a także Kam Pol z Białej Rawskiej (województwo łódzkie) i Kalbrok z Sielic (województwo mazowieckie). Niedozwolone porozumienie trwało przez trzy sezony zbiorów owoców w latach 2022 – 2024. Przedsiębiorcy za pomocą komunikatorów przez cały sezon skupu regularnie wymieniali się informacjami o cenach skupu owoców oraz ustalali ceny w prowadzonych przez siebie punktach. – Celem zmowy było ustalenie cen skupu owoców na możliwie niskim poziomie. To oznacza, że rolnicy z Wielkopolski przez trzy sezony zbiorów dostawali obniżone stawki za swoją ciężką pracę – mówi prezes UOKiK Tomasz Chróstny.

Jednym z dowodów na niedozwolone porozumienie były informacje z komunikatorów przedsiębiorców, które Urząd pozyskał podczas przeszukania w siedzibie spółki Fructis. Potwierdzają one, że dochodziło do wymiany informacji dotyczących stawek za owoce i dowodzą, że celem zmowy było uniknięcie rywalizacji cenowej przez właścicieli punktów skupu owoców. Poniżej przykłady wiadomości z zachowaną oryginalną pisownią:

,,Coś musimy wymyślić Bo to chore tak się przebijać (…) Jak Co dajcie znać co robimy Ja mogę się ścigać cenowo ale to jest nie zdrowe dla nas wszystkich”, ,,Hej jak dziś cena wisni i porzeczki? – Wiśnia 2,30 porzeczka 2,20 ceny netto”.

Prezes UOKiK wydał decyzję, w której za udział w porozumieniu ograniczającym konkurencję nałożył sankcje finansowe w łącznej wysokości 1,57 mln zł. Wśród ukaranych jest prezes zarządu Fructis, który był bezpośrednio odpowiedzialny za funkcjonowanie zmowy.

Wysokość poszczególnych kar: Damex – 452 000 zł, Kam-Pol – 391 000 zł, Fructis – 299 000 zł, Kalbrok – 265 000 zł, Silver-Trans – 59 000 zł, Andrzej Sarnowski – 110 000 zł.

Decyzja Prezesa UOKiK nie jest prawomocna, przysługuje od niej odwołanie do sądu.

- Ochrona polskich rolników to jeden z naszych priorytetów. To kolejna interwencja poprawiająca ich sytuację. Będziemy monitorować rynek również podczas tegorocznego sezonu zbiorów – mówi prezes UOKiK Tomasz Chróstny.

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów przypomina, że każdy kto poniósł szkodę wskutek naruszenia prawa konkurencji może złożyć do sądu cywilnego pozew przeciwko każdemu z podmiotów, który złamał prawo. Uzyskanie odszkodowania umożliwia ustawa o roszczeniach o naprawienie szkody wyrządzonej przez naruszenie prawa konkurencji (private enforcement), która weszła w życie w 2017 roku. Prezes UOKiK przygotował i opublikował opracowanie, w którym przybliża przepisy dotyczące tych kwestii.

(źródło: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów)

Dr nauk społecznych Andżelika Łoś przybliżyła temat: ,,Nowoczesne rodzicielstwo – między presją społeczną, edukacją a systememem wsparcia”. Mgr Robert Bielecki zachęcał: ,,Nastolatek potrzebuje wsparcia. Zrozum swoje dziecko i bądź po jego stronie”. A mgr Adriana Wenc postarała się rozjaśnić zagadnienie zespołu nadpobudliwości psychoruchowej (,,ADHD w środowisku domowym i szkolnym – skuteczne strategie wsparcia w ujęciu interdyscyplinarnym”).

W przerwie konferencji wystąpił zespół ,,Incanto”. Druga część spotkania rozpoczęła się od wykładu mgr Klaudii Krzyżostaniak-Gajos ,,Moda na zaburzenia czy wołanie o pomoc? Jak rozpoznać prawdziwe potrzeby młodych?”. Po niej głos zabrała mgr Monika Olejniczak, z tematem: ,,Rodzicielskie wyzwania w erze ekranów – jak wspierać dziecko?”. Na koniec dr nauk humanistycznych Krystyna Budzianowska podzieliła się z zebranymi wiedzą dotyczącą ,,Bezpiecznej szkoły w niebezpiecznych czasach – kompetencje nauczyciela w pracy z młodym pokoleniem”.

Konferencję podsumowała dyrektor Powiatowej Poradnii Psychologiczno-Pedagogicznej w Ślesinie Małgorzata Mazurek.